Overhead: waarom hetzelfde werk drie keer zoveel kan kosten

In elk vak geldt: de klant betaalt uiteindelijk alle kosten van de leverancier. Ook de kosten die niets met het product te maken hebben. Dat heet overhead, en in videoland is hij groot genoeg om je offerte te verdrievoudigen.

Wat er in overhead zit

Een traditioneel videobureau draagt kosten die een kleine producent niet heeft: een representatief pand, accountmanagers, salesmensen, een directielaag en de lege uren tussen projecten. Die kosten worden omgeslagen over de projecten die er wel zijn. Reken op een opslag van 40 tot 200 procent bovenop de kale productiekosten.

Zo wordt een productie van 985 euro een offerte tussen 1.385 en 3.485 euro, zonder dat er één shot verandert.

Overhead is niet per definitie weggegooid geld

Voor de volledigheid van het grootboek: sommige klanten kopen die overhead bewust. Eén aanspreekpunt dat alles regelt, een bureau dat aansprakelijkheid en planning overneemt, een partij die twintig producties per jaar voor je draait. Dat is echte dienstverlening en die mag geld kosten.

Het probleem is niet dat overhead bestaat. Het probleem is dat hij onzichtbaar in offertes verwerkt zit, als hogere dagtarieven en vage posten, waardoor je hem niet kunt afwegen.

Zo maak je hem zichtbaar

1. Bereken de kale productieprijs van je project met de prijsindicator.
2. Trek dat bedrag af van de offerte.
3. Het verschil is de organisatiepremie. Vraag jezelf af: wat krijg ik daarvoor, en heb ik dat nodig?

Bij een eenmalige bedrijfsvideo met één draaidag is het antwoord meestal nee. Bij een jaarcontract met twaalf producties op vijf locaties kan het antwoord ja zijn. Beide zijn prima, zolang jij degene bent die kiest. Zie ook de uurtarieven in videoland.